Τρίτη, Νοεμβρίου 28, 2006

Όλα του γάμου δύσκολα (καθυστερημένος απολογισμός)

Κυριακή μεσημέρι. Έφτασα στη δεξίωση του super γάμου χωρίς απώλειες. Ούτε η mascara έτρεξε από τη συγκίνηση, ούτε το τακούνι μου έσπασε στο πλακόστρωτο της Βουκουρεστίου, το κραγιόν μου ήταν στη θέση του, το ίδιο και οι πόντοι στο καλσόν μου. Είπα να βοηθήσω την καλή μου τύχη κι απέφυγα το buffet (Κόλπο: σκεφτόμουν ότι συνομιλώ με τον CEO μιας από τις 10 top ελληνικές επιχειρήσεις -όποιας από τις 10, ήταν και οι 10 εκεί- έχοντας ένα κομμάτι σφολιάτα σκαλωμένο στο σιδεράκι μου. 100% επιτυχία). Είπα να βάλω λίγο glamour στη ζωή μου και την έπεσα στη σαμπάνια.

Και τότε τον είδα (η happy friend μου είπε ότι αυτός με είχε δει πολύ πριν, αλλά εγώ πώς να το δω που χωρίς γυαλιά αστιγματισμού δυσκολεύομαι να αναγνωρίσω τη μάνα μου στα 20 μέτρα???).


- Ο για ένα φεγγάρι γκόμενος παλιάς συμμαθήτριας και φίλης που μόνο φλέβα δεν είχε κόψει για πάρτη του όταν τη χώρισε πριν από 5-6 χρόνια.
- Ψηλός, μελαχροινός, WOWWWWW
- Ασυνόδευτος και με κοιτάει λες και θέλει να με ματιάσει

Ο κανονικός μου εαυτός θα περίμενε στο θρόνο να έρθει να μου μιλήσει αυτός. Αλλά αφού τον αναγνώρισα είπα να μην κάνω τη γκόμενα αλλά μια τσαχπινιά που σημαίνει «hi there” και τον πλησίασα για να του μιλήσω (σκατά, το PR μου έχει κάνει μεγάλη ζημιά).

Λοιπόν, το resume είναι ότι δεν με θυμόταν καθόλου (10 points), «και γιατί με κοίταζες αφού δε με θυμόσουν;» (another 10 points που συγκρατήθηκα και δεν έδωσα αυτοσαρκαστική απάντηση τύπου: σε τράβηξε η λάμψη από τα σιδεράκια, ε;;), απάντηση τύπου «εε» συνοδευόμενη από ελαφρύ κοκκίνισμα (να βάλω άλλους 10 πόντοι?), κανείς από τους 2 μας δεν έχει δει την φίλη-σύνδεσμο εδώ και 2 χρόνια (γιούχου, 100 πόντοι).

Αφού απάντησα με μια ανάσα τι κάνω στη ζωή μου αυτόν τον καιρό, με έπιασε ένας κρύος ιδρώτας κι είπα να απομακρυνθώ (χάνω ή κερδίζω, θα δείξει). Χαρήκαμε –ξανά- και γύρισα στη happy friend.

Δέκα λεπτά μετά το αγόρι βρίσκεται δίπλα μου και μου ξαναπιάνει κουβέντα με lousy pick up line (κάτι σαν «αν έχω παντρευτεί» που παίρνει εξίσου lousy απάντηση κάτι σαν «δεν έχω προλάβει, κάνω καριέρα»).

Ο κρύος ιδρώτας έχει στεγνώσει και είμαι πάλι ο PR εαυτός μου, που ρωτάω τι κάνει στη ζωή του κι όταν μου λέει ότι δεν δουλεύει με πιάνει το Manpower syndrome, που θέλω να βοηθήσω όλο τον κόσμο να βρει δουλειά. Κι αφού έχω αναλύσει τα πλεονεκτήματα – μειονεκτήματα των FMGC και των φαρμακευτικών και ποιος είναι τελικά ο καλύτερος εργοδότης και στείλε μου το βιογραφικό σου, πολύ θα χαρώ να το προωθήσω, το αγόρι με ρωτά με νόημα:

- Δηλαδή η επαφή μας θα είναι μέσω των νεόνυμφων???
- Βεβαίως! απαντώ.
- Ευχαριστώ, μου λέει.
- Μα δεν έκανα τίποτα. Ακόμη, του λέω.
Μου πιάνει το χέρι για μια στιγμή και χάνεται στο μούχρωμα

- Μα τι σκεφτόσουν??? ΗΛΙΘΙΑ, ΗΛΙΘΙΑ, ΗΛΙΘΙΑ. (η ετυμηγορία της happy friend. Της βγήκε χωρίς ιδιαίτερη σκέψη).

Αργά αλλά σταθερά νιώθω τον πανικό να με κατακλύζει (όταν κάνω μαλακία, το μόνο μου αποκούμπι είναι τα κλισέ, I know).

α) Το αγόρι μου έχει πει ότι η σχέση του με τη νύφη είναι κάτι σαν ανιψιός του σταυροκουνιάδου της.
β) Οι νεόνυμφοι θα φύγουν για ταξίδι του μέλιτος, δε θα φύγουν? Ναι, θα φύγουν.
Κι όταν με το καλό γυρίσουν, πόσες πιθανότητες έχω το αγόρι να κάνει τον κόπο να ζητήσει το τηλέφωνό μου από τη σταυροκουνιάδα του θείου του που την έχει δει άλλες 3 φορές στη ζωή του???

Επομένως, αν υποθέσουμε ότι το αγόρι δεν νομίζει ότι είμαι πανηλίθια και θέλει να με βρει, να μου μιλήσει, να κάνω τα όμορφα, ψηλά, μελαχροινά παιδιά του, ΠΟΥ ΣΚΑΤΑ ΘΑ ΜΕ ΒΡΕΙ???

Απάντηση δεν έχω, έχω όμως ηθικό δίδαγμα: άμα είσαι ηλίθια, είσαι ηλίθια (by happy friend)

PS. Να τον ψάξω? Να μην τον ψάξω? Ε?

Ετικέτες

19 Comments:

Anonymous Ανώνυμος said...

Μου αρέσει που δίνεις assignments στο φανατικό κοινό

11/28/2006 10:14 μ.μ.  
Blogger Lost said...

πεσιμιστή άνθρωπε, τώρα που έκανες εσύ ποδαρικό και να αποφασίσω να τον ψάξω θα τον έχουν αρπάξει οι εξωγήινοι lol

11/28/2006 10:19 μ.μ.  
Blogger Aurelia Aurita said...

Λοιπον......
Την εκανες την πατατα,ειναι γεγονος.Αλλα δε χαθηκαν ολα-νομιζω..
Fact 1:αν ενδιαφερεται,που ετσι εδειξε,θα μετρησει το +οτι προσφερθηκες να τον βοηθησεις να βρει δουλεια και οχι το-δεν εδωσες τηλεφωνο..
Fact 2:αμα θελει να σ'ευρει,θα σ'ευρει.
Αμα περασει μια βδομαδα απ'την επιστροφη των νεονυμφων και ναδα,βρες τον εσυ:-)
Οπως και να'χει,πιστευω οτι θα βρεθειτε!(περασε και η 21η νοεμβρη,n'est-ce-pas?)

11/28/2006 10:54 μ.μ.  
Anonymous Nestoria said...

Μου κάνει εντύπωση καλή μου lost που μας ρωτάς κιόλας...Η αλήθεια είναι ότι διαβάζοντάς σε σήμερα, με έπιασε μεγάλη απογοήτευση.
Γιατί είναι δηλαδή τόσο τρομερό να δείξεις εσύ πρώτη ότι ενδιαφέρεσαι; Τι κολλήματα είναι αυτά που έχουμε όλες μας- βάζω κι'εμένα μέσα (εξ' ού και η απογοήτευσις)!

11/29/2006 12:34 π.μ.  
Blogger allmylife said...

Τι είναι ο σταυροκουνιάδος;;;
Αν δεν δουλεύει, θα πληρώνεις!!!
Ψηλός - μελαχροινός;
Να τον ψάξεις!!!

11/29/2006 1:00 π.μ.  
Blogger Lost said...

@ aurelia: α) η 21η Νοεμβρίου ήταν τρελή μούφα β)νομίζω ότι ο ανάδρομος δεν μου έχει ξεκατσικωθεί γ)1 ψήφος υπέρ - noted

@ nestoria: ποιον άλλον να ρωτήσω??? όσους ρώτησα live με μούτζωσαν. Και δεν είναι θέμα κολλήματος, είναι ότι για κάποιο λόγο τώρα τελευταία κάτι παθαίνω και ΔΕΝ ΤΗΝ ΠΑΛΕΥΩΩΩΩ (ps εμένα μου κάνει εντύπωση που σήμερα ειδικά απογοητεύτηκες. δηλαδή τις άλλες μέρες ανοίγει το φυλλοκάρδι σου? για πες)

11/29/2006 1:07 π.μ.  
Blogger Lost said...

@ allmylife: και κούκλος! ΥΠΕΡ: Ψήφοι 2

11/29/2006 1:08 π.μ.  
Blogger Lost said...

σταυροκουνιάδος: ιδέα δεν έχω, είναι έκφραση που χρησιμοποιώ για να δείξω ότι έχουν μια μακρινή συγγένεια, δηλαδή έχει δει τη νύφη max 3 φορές στη ζωή του κι από μακριά. Για την αγάπη, να πλερώσω όσο όσο!!!

11/29/2006 1:10 π.μ.  
Blogger An-Lu said...

Μα χάθηκε να του ζητήσεις το κουνητό του;

11/29/2006 9:50 π.μ.  
Anonymous Ανώνυμος said...

Τι θα γίνει με εσένα? Ψάχνεις τον Holmes (όχι τον οριτζιναλ, αυτόν τον ξέρεις, respect), ψάχνεις τον ψηλό μελαχρινό και κούκλο... ούτε Νικολουλη να έβλεπα

11/29/2006 12:43 μ.μ.  
Blogger gelial said...

χαχαχαχαχα δεν πειράζει, συμβαίνουν χειρότερα. ειδικά στις τραγικές ατάκες και στις στιγμές αμηχανίες, νομίζω ότι έχω δώσει ρεσιτάλ

11/29/2006 12:54 μ.μ.  
Blogger thrills&chills said...

Ασ΄τον να πάει να χαθεί...Που θα του έβρισκες και δουλειά και δεν σου έδωσε το τηλέφωνο του! Κακοί τρόποι αν μην τι άλλο...

11/29/2006 3:08 μ.μ.  
Anonymous xpsilikatzoy said...

Άντε ρε που θα κάτσεις να σκάσεις για τον λεγάμενο. Να ξεκουνηθεί, τί λέω; να γυρίσει γη και ουρανό και να σε βρει. Δηλαδή δε φτάνει που πήγες πρώτη να μιλήσεις, που προσφέρθηκες να του βρεις δουλειά, που είσαι καρακουκλάρα (ή τουλάχιστον αυτός έχει ωραίο γούστο χεχε), θα μου τρέχεις κιόλας να τον ψάχνεις;;;; Ε, ποτέ.

Έλα, σύνελθε. :PPPPP

11/29/2006 7:41 μ.μ.  
Anonymous Ανώνυμος said...

Δε θα ξαναπάρεις τηλέφωνο!
Δε θα στείλεις sms!
Δε θα κάνεις τίποτε άλλο!
Ως εδώ!
Από εδώ και στο εξής θα κυκλοφορείς και θα μοιράζεις business cards...ετελείωσε!!!
Στην τελική, αυτός σε κοίταζε σαν ξερολούκουμο!!!

11/29/2006 8:12 μ.μ.  
Blogger Adomiel said...

Ψηλός, μελαχροινός; και σε κοίταζε και σαν ξερολούκουμο που λέει η φίλη σου; ψάξ' τον... διακριτικά βέβαια (σ.σ. αχαχαχαχα λέμε τώρα).

αλλά γιατί δε σου ζήτησε αυτός το τηλέφωνο ή δε σου έδωσε το δικό του; μήπως είναι λιγάκι ζαβό (σ.σ. που δεν είναι καθόλου κακό αν το καλοσκεφτείς).

λοιπόν ψάξτον και πες μας... μου αρέσουν τα σασπένς... και μόλις τον βρεις βρές του και μια δουλειά γιατί δε λέει να τον πληρώνεις... κάτι για τα έξοδα του έστω...! καλή τύχη...! :-)

11/29/2006 11:48 μ.μ.  
Anonymous Ανώνυμος said...

Μην κανεις τιποτα!
Αν ειναι να γινει θα γινει !!

11/30/2006 12:06 π.μ.  
Anonymous Ανώνυμος said...

αυτή την Adomiel πολύ τη συμπαθώ!
ακούς lost??? E9 τα λέγαμε όλο το βράδυ!

11/30/2006 1:59 π.μ.  
Blogger gademissa said...

Ο άντρας ο σωστός κυνηγά το θηλυκό. Δεν το αφήνει να του ξεφύγει μέσα από τα χέρια. Εμένα αυτός μου φαίνεται λιγάκι μαλθακός.

Αλλά πάλι και συ τον έκοψες κάπως απότομα... εγώ λέω να περιμένεις λίγο, και αν δεν έχεις νέα του κάνε μια μικρή προσπάθεια να μάθεις γι αυτόν. Μικρή όμως, όχι τρελά πράγματα.

12/01/2006 12:42 π.μ.  
Blogger Lost said...

Ευχαριστώ για τα σχόλια. Με μπέρδέψατε, ομολογώ. Επειδή τελευταία δεν συναντώ και πολύ συχνά ψηλούς, μελαχρινούς όμορφους που με κοιτάζουν σαν ξερολούκουμο αποφάσισα να κάνω του κεφαλιού μου (και χέστηκα και για τους άντρες κυνηγούς - gademissa, no offence).

12/01/2006 1:53 μ.μ.  

Δημοσίευση σχολίου

Links to this post:

Δημιουργία Συνδέσμου

<< Home

eXTReMe Tracker