Κυριακή, Δεκεμβρίου 31, 2006

Last year kourouna saved my life

Είδα το butterfly effect 2 φορές.

Προσπάθησα να πείσω τον εαυτό μου ότι undo δεν υπάρχει στην πραγματική ζωή, ό,τι κάνω ΤΩΡΑ, τώρα που γυρίζει.

Έστειλα ευχετήριο μήνυμα λίγο πριν τα μεσάνυχτα, γεμάτο απροσδοκίες.
Ακολούθησε τηλεφώνημα, χρόνια πολλά, πού είσαι, σπίτι-μόνη.
Ό,τι κι αν είναι αυτό που γυρίζει, σταμάτησε.

Άλλαξα χρόνο-μόνη.
«Θεέ μου τι δεν μας περιμένει ακόμα».

Μπήκα να ψάξω κι εγώ δεν ξέρω τι, μάλλον κανένα chat room για να φύγει το μυαλό μου.
Έπεσα πάνω σε
αυτό.
"...Σκέφτηκα να ζωστώ με τα λαμπιόνια του χριστουγεννιάτικου δέντρου, να βουτήξω τα πόδια μου στο πιάτο με τη σούπα και να χώσω το δάχτυλό μου στην πρίζα..."

Χαμογέλασα.

To 2006 ήταν σκληρό. Έφερε μοναξιά. Κι άλλη, πού τη χώρεσε? Μάλλον το πιθάρι της μοναξιάς είναι άπατο.
Έφερε όμως κι αλλαγές.
Έφερε και τη διάλυση κάθε αυταπάτης (μεγάλη κουβέντα μη λέω, το πιθάρι με τις αυταπάτες άπατο είναι κι αυτό, όλο και κάποια θα έχει ξεμείνει). ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ UNDO, ούρλιαζε στ΄αυτιά μου κάθε τόσο.

Εντάξει λοιπόν, σε άκουσα. Πες τουλάχιστον στο 2007 να μου φέρει ένα REFRESH. Να με δω επιτέλους κι εγώ όπως είμαι σήμερα. Γιατί στα μάτια μου είμαι ακόμη ένα κορίτσι που έχει ανάγκη να πείσει έναν άντρα να της δώσει μια δεύτερη ευκαιρία, να του αποδείξει ότι τον αγαπά πραγματικά. Αυτός ο άντρας δεν υπαρχει πια. Υπήρξε όμως, πριν από χρόνια. Το ίδιο και αυτό το κορίτσι.

Καλή Χρονιά. Από σήμερα.

Ετικέτες ,

11 Comments:

Anonymous Ανώνυμος said...

Έλααααα! Δε θέλω τέτοια σήμερα. Think poΔitive!
Καλή χρονιά :-D

12/31/2006 11:51 μ.μ.  
Blogger deadend mind said...

Λυπήθηκα που ήσουν μόνη σου σήμερα.. Αλλά και πάλι, ποσοι και πόσοι θα ήθελαν να περάσουν αυτήν τη΄μέρα μόνοι, και δεν το κάνουν.. Απο φόβο, ή κοινωνικό εξαναγκασμό, για να μην στεναχωρήσουν τους δικούς τους. Η απροσδοκία -ωραία η λέξη σου...note to self: να μάθω να τη βιώνω- είναι μεγάλη υπόθεση.
Καλή χρονιά λοιπόν Λοστούλα.. Απο σήμερα να τα καταφέρεις ΟΛΑ σου εύχομαι.
φιλί...

1/01/2007 6:52 π.μ.  
Anonymous Ανώνυμος said...

Καλη σου Χρονια. Μην πτοεισαι, εχω περασει μια χαρα Πρωτοχρονια μονος μου. Τελικα το προβλημα με αυτες τις μερες ειναι αυτη η κοινωνικοτητα με το ζορι. Σωνει και καλα να εισαι με παρεα για να περασεις καλα. Δεν ισχυει.

1/01/2007 9:53 π.μ.  
Anonymous Ανώνυμος said...

Καλή Χρονιά Χαμένη μας,
Νά 'σαι πάντα καλά και να μας γράφεις! Και νά 'χεις μια υπερόχα διαφορετική χρονιά φέτος. Σκεφτόμουν να κάνω κι'εγώ το ίδιο με σένα- ν' αλλάξω χρονιά μόνη μου- τελικά αποφάσισα ότι είναι εντελώς self indulging σαν λύση. Φυσικά σήμερα το μετανιώνω.
Πάντως υπάρχουν και χειρότερα:
Last year Led Zeppelin saved my life! And I mean it! Ότι φλασιά δεν έφαγα στα 13 μου την τρώω τώρα ;-))))
ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ ΠΑΙΔΙΑ!

1/01/2007 2:08 μ.μ.  
Blogger Lost said...

Dudes, δείτε τον τίτλο: "Last year" λέει, που για τη χθεσινή ημέρα ήταν το 2005! Και αυτό το post της Κουρούνας ήταν η πρώτη μου επαφή με τα blogs, την περσινή παραμονή Πρωτοχρονιάς.
Κατά τα άλλα, χθες ήταν ένα τυπικό New Year's Eve, όλα καλά!!!

@ nosy: καλή χρονιά και σε σένα, γατί!!! το post ήταν πραγματικά αισιόδοξο-για μένα.

@ deadend: Ακόμη κι αν δεν τα καταφέρουμε ΟΛΑ, ξέρεις τι (μας) εύχομαι γι΄αυτή τη χρονιά? 2b thankful for what we've got. Πολλά φιλιά!!!! (απροσδοκίες: τίτλος ποιήματος Κικής Δημουλά. Δημουλά ρούλζ)

@ brokenlink: Διάβασα το blog σου. Έχουμε πολλά κοινά. Το κορίτσι που έχεις στο μυαλό σου δεν υπάρχει. Damb the bitch (excuse my language) και θάρθουν καλύτερες πρωτοχρονιές, ίσως πολύ μοναχικές, αλλά καιι τώρα μόνος είσαι. Τους αγωνιστικούς μου χαιρετισμούς και ευχές για μια καλή χρονιά!

@νεστορία: self indulgence το να απομονώνεσαι και να γειώνεις τηλέφωνα ανθρώπων που νοιάζονται ενώ αυτομαστιγώνεσαι? Χμμ, πολύ σωστή σε βρίσκω! Και τι super ευχή: "μια υπέροχα διαφορετική χρονιά"!!! Εύχομαι και στα μούτρα σου τα ίδια :-)))
Γράψε κανά ποστάκι για τους Led να καταλάβω η φτωχιά.

1/01/2007 4:16 μ.μ.  
Anonymous luccia said...

Ένα ψέμα μου φαίνεται όλο αυτό με τις γιορτές, αλλάζουμε απλώς ημερολογιακό έτος, δεν υπάρχει λόγος να αισθάνεσαι μελαγχολία.
:)

Το πρόβλημα δεν ειναι οτι ησουν μονη σου αλλα οτι δεν ησουν με αυτον που θα ηθελες, ανεξαρτητα με τον αν ηταν 31 Δεκεμβριου ή 7 Ιουλιου πχ.

Επειδή διαβάζω το blog σου αρκετό καιρό, σου αφήνω σήμερα, που αρχίζει η καινούρια χρονιά, ένα comment που ηθελα να σου αφησω βδομάδες τωρα.

Ότι υπάρχουν πολλοί άνθρωποι ενδιαφέροντες και σημαντικοί, και όσο ανακυκλώνεις συνεχώς τις ιδιες δύο σχέσεις δεν προκειται να τους γνωρισεις ποτε.
Μα ποτέ.
Και ο καιρος περναει.
Οποτε μην ξαναστειλεις sms ουτε με απροσδοκια.
Την απροσδοκια να την βιώσεις μη στελνοντας sms.
Αυτοί που αξιζουν να τους σκεφτεσαι θα στειλουν sms πρωτοι,καλυτερα θα παρουν τηλεφωνο πρωτοι και ακομη καλυτερα ισως περασουν και μια βολτα να σε δουν.
Τους υπολοιπους προσπαθησε να μην τους σκεφτεσαι. Δεν ειναι ευκολο βέβαια αλλά...
Καλή χρονιά!
:)

1/01/2007 6:22 μ.μ.  
Blogger Lost said...

Viva luccia :-)

1/01/2007 8:31 μ.μ.  
Anonymous vina__ said...

please turn me into a tefal girl!

1/02/2007 2:34 μ.μ.  
Blogger Lost said...

τεφάλ γεννιέσαι, γλυκιά μου, δε γίνεσαι

1/02/2007 4:25 μ.μ.  
Anonymous Ανώνυμος said...

γαμάτη ταινία.
Αν και άντρας τα χω νιώσει και τα νιώθω όλα αυτά από την ανάποδη.
Θα ήθελα να υπάρχει undo,να είναι η ζωή παραμύθι..Τότε θα ξαναερχόταν..επιδή δεν είναι,δεν πήρα να της πω χρόνια πολλά και είπα φέτος να κοιτάξω μπροστά και να χουμε υπομονή.κύκλος είναι η ζωή.

1/04/2007 2:23 μ.μ.  
Blogger Lost said...

Μπροστά, μπροστά, μπροστά (επανάληψη μήτηρ μπλα μπλα). Καλή -μπροστά - χρονιά - μπροστά, theo!

1/09/2007 11:52 μ.μ.  

Δημοσίευση σχολίου

Links to this post:

Δημιουργία Συνδέσμου

<< Home

eXTReMe Tracker