Κυριακή, Φεβρουαρίου 18, 2007

Μαζί

Χέρι-χέρι. Γαλήνη τριγύρω.
ΥΓ. Συγχώρεσέ με, δεν θα ήμουν εγώ, είμαι πλασμένη για την τρικυμία.

(Photo by Someone I used to love)


Ετικέτες

37 Comments:

Blogger deadend mind said...

αρκεί να είσαι εσύ καλά.. μπορεί όμως (μπορεί, δεν ξέρω τι λέω) να είσαι κι εσύ φτιαγμένη για τη γαλήνη, αλλά να έφταιγε κάτι άλλο. να μην ήταν το κατάλληλο το άλλο χέρι που κρατούσε το δικό σου. αλλά, όπως είπα και πριν, αρκεί να εισαι καλά :-)

2/18/2007 7:17 μ.μ.  
Blogger kagelo said...

Δύο παρατηρήσεις:
- άλλο η βούρτσα κι άλλο η πούτσα
- οι επενδύσεις υψηλού κινδύνου δεν έχουν εγγυημένη απόδοση και οι προηγούμενες αποδόσεις δεν εξασφαλίζουν τις μελλοντικές

Κατά τα άλλα, όλα καλά?

2/18/2007 7:51 μ.μ.  
Blogger Lost said...

@ deadend :-)
@ kagelo: δίκιο έχετε, αλλά είστε εκτός θέματος!!!! Κατά τα άλλα, καλά.

2/18/2007 9:14 μ.μ.  
Blogger fuzzy burlesque said...

ο ερωτας ειναι ο θανατος
καθως περιμενω μερες και μερες
για να γυρισεις
ετσι που τριγυριζεις τα νησια
νησια θανατου καθως περιμενω
τοσες ημερες και ωρες θανατου
για να γυρισεις
γιατι ερωτας ειναι ο θανατος
απ'του θανατου τα νησια
να ξαναρθεις

2/18/2007 10:13 μ.μ.  
Blogger kagelo said...

Άσχετο: δεν είναι πολύ ωραία αυτή η φώτο του V? Μου αρέσει που σε μία ζώνη κοντά στις βάρκες η θάλασσα είναι λάδι, και μακριά αρχίζουν οι αναταράξεις (εσύ να τα βλέπεις...)

2/19/2007 12:41 π.μ.  
Blogger Lost said...

@ fuzzy: είπα ήδη αρκετά.

@ kagelo: καθόλου άσχετο αυτό. την ξεχωρίζω απ΄όλες τις φωτογραφίες του. υπήρχε μια εποχή που πίστευα ότι έτσι θα 'ταν η ζωή μας. Ξέρεις, θάλασσα λάδι και μακριά οι αναταράξεις. Και μετά έγινα η κυνική σκύλα που όλοι γνωρίζετε κι αγαπάτε

2/19/2007 2:21 μ.μ.  
Blogger Adomiel said...

Να λες ευτυχώς και να κάνεις το σταυρό σου (σ.σ. λέμε τώρα, μην το πάρεις κατά γράμμα :-p)...!

Έχουμε χρόνια μπροστά μας για "θάλασσες λάδι"... όταν λόγω οστεοπόρωσης θα πρέπει απαραιτήτως να προσέχουμε τα βήματά μας μη τσακίσουμε κανένα παΐδι...!

Τώρα από τι κινδυνεύουμε; άντε να τσακίσουμε ελαφρά την καρδιά μας...! Τσεκαρισμένο ότι αργά ή γρήγορα όλα γιατρεύονται...!

Η οστεοπόρωση όμως; :-p

Υ.Γ. Καλορίζικη η μουσική...! ;-)

2/19/2007 4:20 μ.μ.  
Blogger Κολοκύθι said...

Έχω πάρει τη βάρκα και έχω φύγει.

2/19/2007 10:44 μ.μ.  
Blogger Alkyoni said...

...κι εγώ που κουράστηκα απ τις τρικυμίες και μυαλό δεν έβαλα τί κατάλαβα;;
αυτοκριτική σε σχόλιο..ήμαρτον
όπως και να χει καλή μέρα :)

2/20/2007 9:58 π.μ.  
Blogger Serenity said...

Είσαι πλασμένη για αγάπη. Όλοι είμαστε...

2/20/2007 11:03 π.μ.  
Blogger allmylife said...

εγώ για τις προσκρούσεις.

2/20/2007 11:12 π.μ.  
Anonymous argyrenia said...

Αυτό το μαζί να'ναι για πάντα.

2/20/2007 12:07 μ.μ.  
Anonymous Ανώνυμος said...

poio einai auto to tragoudi??? to psaxnw k den kserw titlo!

2/20/2007 12:38 μ.μ.  
Blogger Παράξενος said...

Απίστευτο τραγούδι!!!!!

2/20/2007 1:28 μ.μ.  
Blogger Lost said...

@ adomiel: ας σταυροκοπηθούμε παρέα λοιπόν!

@ κολοκύθι: ελπίζω να πήρες την δεξιά γιατί η αριστερή μπάζει

@ αλκυόνη: μάλλον πως δεν θα βάλεις ποτέ ;)

@ serenity: αρκετά με την αγάπη, μπορώ να έχω λίγο σεξ τώρα?

@ λιλένη: το νου σου, παιδί μου, κι είσαι κι ευαίσθητο!!!

@ αργυρένια: ρομαντική όπως πάντα!!!! ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ. Πόσες φορές πρέπει να το πούμε???

@ anonymous: Cruel Intentions (μάπα ταινία, super soundtrack) OST, This Love, Craig Armstrong ft Elizabeth Frazer

@ παράξενος: τραγουδάραααααα

2/20/2007 6:48 μ.μ.  
Blogger Jason said...

Είναι θέμα εσωτερικής ισορροπίας...

2/20/2007 11:47 μ.μ.  
Blogger FuSmOKer said...

@lost: Lost από προσωπική πείρα σου λέω (και το γνωρίζεις) πως πολλοί δεν είναι αυτό που φαίνονται.
Και είμαι σίγουρος (από ενστικτο) πως πιο πολύ στη γαλήνη ταιριάζεις παρά στην τρικυμία.
Μάλλον σε έχουν πληγώσει πολύ και κρατάς στάση άμυνας έτσι.
Κατά βάθος πρέπει να είσαι ψυχή.
:-)

2/21/2007 1:42 π.μ.  
Blogger kagelo said...

@fusmoker. Αγαπητέ fusmoker θα σε απογοητεύσω. Η lost είναι αυτό που φαίνεται: μία beach...

2/22/2007 7:39 π.μ.  
Anonymous nr said...

Dear Lost,

Εδώ και ενάμιση χρόνο, μπαινοβγαίνεις στη ζωή μου. Εμφανίζεσαι ξαφνικά για λίγο και μέτα χάνεσαι στο άπειρο. Κανονίζεις ραντεβού και τα ακυρώνεις μόνη σου, οργανώνεις συναντήσεις και μετά κλείνεις το κινητό. Με παίρνεις τηλέφωνο βράδυ για να δεις που είμαι να΄ρθεις. Σου λέω, αλλά δεν εμφανίζεσαι. Άλλη φορά μου λες «είμαι εκεί, έρχεστε;». Μέχρι να έρθουμε, έχεις φύγει.

Μου συστήνεις το blog σου, θέλεις να διαβάζω τα άρθρα σου.Όντως δείχνεις να «με έχεις ξεχωρίσει μέσα σου» (όπως και εγώ, άλλωστε), αλλά με τρόπο ιδιότυπο και ασυνεχή. Από πέρσι που γνωριστήκαμε, δε θα τα’παμε 10 φορές σύνολο. Είσαι αυτή η ιδιαίτερη φίλη που δε βλέπω ποτέ, αλλά παραμένει διαρκώς στο προσκήνιο.

Από καιρό σε καιρό, συνδέομαι εδώ και μαθαίνω νέα σου. Ταραγμένες ιστορίες, μοναξιά, ακραία συναισθήματα, χιούμορ, νοσταλγία, όμορφες εικόνες και αυτοσαρκασμός. Εμμονές ξεπηδούν διαρκώς από το παρελθόν και μπερδεύονται με το παρόν. Κάποιες φορές, ευχήθηκα να μπορούσα να κάνω κάτι για όλα αυτά και μερικές από αυτές το επιχείρησα με τα μακροσκελή μου σχόλια.

Και ξαφνικά, ενα βράδυ νομίζεις ότι ερωτεύεσαι. Από εκείνη τη στιγμή, όλα είναι ξεκάθαρα. Στον πλανήτη lost υπάρχει πλέον μόνο άσπρο και μαύρο, κάθε σκέψη περιττεύει. Τις προάλλες, αισθάνθηκα σαν ηθοποιός σε serial, που έλειπε ταξίδι και έχει χάσει 5-6 επισόδεια. Στο έβδομο, του δίνουν το σενάριο. (για την ακρίβεια, το βρίσκει τυχαία σερφάροντας στο ίντερνετ και το κατεβάζει μόνος του) Φώτα, κάμερα, πάμε.

Συνδέθηκα σήμερα και πάλι. Αισθάνομαι την αμηχανία στα σχόλια. Ως συνήθως, σχετικά και άσχετα με οτιδήποτε, ο καθένας τη δική του ιστορία λέει.
Η πούτσα διαχωρίζεται με σαφήνεια από τη βούρτσα (δόξα το θεό), η απόδοση των ριψοκίνδυνων επενδύσεων τίθεται εν αμφιβόλω, η τρικυμία και η γαλήνη δίνουν μάχη για μια θέση στη ζωή σου, ο έρωτας με το θάνατο πάνε μαζί διακοπές στα νησιά-νησιά και οι άνθρωποι δεν είναι πάντα αυτοί που φαίνεται...

Υ.Γ: Συγχώρεσε με, αν έγινα αφορμή να νοιώσεις άσχημα.

2/22/2007 3:38 μ.μ.  
Blogger collateral said...

Κανονικά ήρθα για να υπερασπιστώ το μικρό κακόμηρο lostάκι που όλοι λιθοβολείς συγνώμη –λείτε ακατάπαυστά. Βέβαια όλα αυτά προτού διαβάσω – με ιδιαίτερα κριτική στάση – τα σχόλια!
Λοιπόν δεν είναι τόσο εύκολη η υπεράσπιση καθώς δε νομίζω ότι ο θυμός κάποιων είναι τόσο αδικαιολόγητος και θου κύριε.
Επίσης το θέμα των ριψοκίνδυνων σχ... εεεε.... συγνώμη επενδύσεων είναι απολύτως ορθόν και διόλου άσχετον!
Γλυκό μου lostaki συγνώμη αλλά δεν μπορώ να πω τίποτα άλλο... μια κουβέντα είχα μαζί σου (πραγματική) απαλλαγμένη από περιβάλλοντα κλπ και συνειδητοποίησα «την έννοια πίσω από το όνομα»!!!!!!!


Αλλά καθώς έχω ΚΥΡΙΩΣ ηθική υποχρέωση .......
ΓΙΑ ΜΑΖΕΥΤΕΙΤΕ ΚΑΙ ΜΗ ΜΟΥ ΣΤΕΝΑΧΩΡΕΙΤΕ ΤΟ LOSTAKI!!!!!!

2/22/2007 4:09 μ.μ.  
Blogger STATLER-WALDORF said...

Μετά την απόλυτη γαληνή και ηρεμία έρχεται πάντα μια τρικυμία να τα χαλάσει όλα !Αλλά κάποια στιγμή γαληνεύει και πάλι το πράγμα…!Όποτε ζούμε για τις στιγμές που έρχονται και σίγουρα είναι καλύτερες από αυτές που ζούμε όταν έχουμε βρει τα δύσκολα….

2/22/2007 4:13 μ.μ.  
Blogger annamaria said...

Φύσα αέρα μου Βοριά δως μου κύματα να βρω σιγουριά …..

Κάποτε έτσι νόμιζα και εγώ…………

2/22/2007 6:17 μ.μ.  
Blogger Lost said...

@ jason: ή και ανισορροπίας, αναλόγως με τη συμπάθεια που μου έχει κανείς

@ fusmoker: τι να απαντήσω τώρα, τα είπε όλα ο φίλος-φίδι και όχι μόνο. Κατά βάθος είμαι μια τεράστια παραλία, πότε κατακαλόκαιρο και τίγκα στις βάρκες και πότε καταχείμωνο με κανα δυο γλαροπούλια (που τα κάνω σούπα βλ. μη φας, θα σού 'χω γλάρο). Αυτό δεν εννοούσατε, dear kagelo?

@ collateral: θου κύριε???

@ statler & annamaria: βγήκε δελτίο θυέλλης πριν λίγο, πρέπει να σας αφήσω

2/22/2007 8:12 μ.μ.  
Blogger Lost said...

nr: welcome to the Lost world, my friends, κάπως έτσι θα μπορούσε να είναι ο τίτλος του comment σου. Το συγγνώμη πρέπει να το πω εγώ

2/22/2007 8:17 μ.μ.  
Blogger allmylife said...

Λιλένη παρούσα.

2/22/2007 10:44 μ.μ.  
Blogger Lost said...

καλώς την στο ριάλιτι, πάντα ευπρόσδεκτη, σας έβαλα και καινούριο τραγούδι, ασορτί με την τρικυμία, παρακαλώ ακούστε το μέχρι το τέλος

2/22/2007 11:17 μ.μ.  
Blogger Lost said...

Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.

2/22/2007 11:19 μ.μ.  
Blogger Lost said...

Πάρτε και τους στίχοι:

hard to tell

or recognise a sign

to see me through

a warning sign


first the thunder

satisfied, if the past it will not lie

then the storm

torn assunder

the future you and I get blown away

in the storm

in a lifetime

and as the rain it falls

begin again, as the storm breaks through

heavy in my heart

believe the light in you

so the light shines in you

without color, faded and worn

torn asunder in the storm


unless the sound has faded from your soul

unless it disappears


first the thunder

selfish storm

then the storm

hold on the inside

torn asunder

one life

in the storm

in a lifetime

in a lifetime

2/22/2007 11:25 μ.μ.  
Blogger Aurelia Aurita said...

Εγώ λέω να αφήσετε τις συγγνώμες κατά μέρος,και να πιάσετε πιο εποικοδομητικά πράγματα!;)
Φιλενάς,τέλειο κομμάτι,νια ήμουν όταν έβλεπα το βίντεο κλιπ με τον ασπρόμαυρο Μπόνο στην αμμουδιά-τι μου θύμισες...

2/22/2007 11:43 μ.μ.  
Blogger Happyland said...

Με αυτό το κομμάτι μάλιστα! να γράψω κυρία μου!
Να σε υπερασπιστώ; δε χρειάζεται.
Έκανες λάθος εκτίμηση, γεγονός που συμβαίνει σε όλους μας.
Τιμή σου που δε γατζώθηκες σε κάτι, απλά για να παραιτηθείς της προσπάθειας.
Υ.Σ. Τα μπουρίνια έρχονται ξαφνικά και χωρίς προειδοποιήση...

2/23/2007 12:09 μ.μ.  
Anonymous μιζ βου said...

Η υπερανάλυση της υπερανάλυσης, ή αλλιώς, "πώς να μιλάμε συνέχεια για τον εαυτό μας και κανείς δε μπορεί να μας διακόψει" - με added bonus οτι 10-15 άλλα άτομα ασχολούνται με μας.

Έλεος.

JUST DO IT.

(... the sex)

(τί νομιζες?)

NR, ωραίο το comment σου, αλλά σα να του έλειπε η κατακλείδα. You know... αυτή που περιέχει το συμπέρασμα. Το οποίο είναι σύνηθες με σένα καθότι αρέσκεσαι στο να είσαι ασαφής ορισμένες φορές. Αχουυυυ.... Ελπίζω να μην έγινα.. χμμ.. κουραστική? Χιχι χοχο :)

Και τώρα η επαναστατική πρόταση που θα με κάνει μισητή σε κάθε είδος κύκλου από τους υπάρχοντες:
Κλείστε τα κομπιούτερ σας και βγείτε στους δρόμους. Newsflash: το άγγιγμα δεν είναι ντεμοντέ.

Μη μου τη σπας Lostάρα μου. Σ'αγαπώ έτσι όπως είσαι και το ξέρεις.

2/23/2007 1:09 μ.μ.  
Anonymous nr said...

Δύο comments σε δύο μέρες. Μα,αυτό είναι ρεκόρ καριέρας.

Αγόρια και κορίτσια, μην υπερασπίζεστε τη lost.
Όχι γιατί δεν το έχει ανάγκη, ούτε γιατί δεν της αξίζει, απλά επειδή δεν δέχτηκε επίθεση. Το σχόλιο ήταν επεξηγηματικού χαρακτήρα. Η ιδιαίτερη προσωπικότητα της μου είναι από καιρό γνωστή και αγαπητή, δεν θα τη συναναστρεφόμουν αλλιώς. Φυσικά, το συναισθηματικό ξέσπασμα της προηγούμενης βδομάδας με ξάφνιασε λίγο, (όπως και εσάς,φαντάζομαι) άλλα σιγά-σιγά όλα επιστρέφουν στους φυσιολογικούς τους ρυθμούς.

@ happy-land: τα λόγια σας με βρήκαν σύμφωνο by concept, αλλά και μου δημιούργησαν την υπόνοια ενός μικρού κενού επικοινωνίας.

@ ms v: τελικά, κατέληξα πως το ότι δεν δέχεσαι ερεθίσματα από το εξωτερικό περιβάλλον είναι κάτι καλό.

2/23/2007 6:46 μ.μ.  
Blogger Lost said...

@ aurelia: κάπως έτσι ξαναβρίσκουμε τη μουσική, φιλενάς

@ happy friend: χαίρομαι που σου αρέσει, αν και τα γούστα μας στη μουσική είναι ΠΟΛΥ διαφορετικά

@ μιζ Β.: "πώς να μιλάμε συνέχεια για τον εαυτό μας και κανείς δε μπορεί να μας διακόψει" - με added bonus οτι 10-15 άλλα άτομα ασχολούνται με μας. - Ναι, δεν είναι υπέροχο??? Κι όλο αυτό μόνο με μια adsl και ούτε 20 ευρώ το μήνα! Ποιος να τη φανταζόταν τέτοια προσφορά λίγα χρόνια πριν.

"Κλείστε τα κομπιούτερ σας και βγείτε στους δρόμους.": Πολύ ωραία ιδέα, ας μαζευτούμε όλοι στη Μαβίλη, βαριέμαι να ξεκουνιέμαι. Να κάψουμε τα laptops μας σε μία σεμνή τελετή, αλλαλάζοντας "Αφήστε τα pc και πιάστε το γαμήσι". Μετά οι πιο αλλέγκρες θα κάψουν και τα σουτιέν τους!!!

Άσε μας ρε Μζ Β. Κι εγώ σ΄αγαπάω όπως είσαι. Και δεν προσπαθώ να σε αλλάξω. Ό,τι μου δίνεις παίρνω.

nr: Άντε, όλα αυτά τα κάνουμε για να γλυκαθείς με το μέσο και να κάνεις δικό σου blog. Είμαστε σε καλό δρόμο νομίζω.

2/23/2007 7:54 μ.μ.  
Anonymous μιζ β said...

Σσσσ.... Μη μιλάς γιατί θα σου επιτεθώ με το πιο γλυκό χαμόγελο στα χείλη :) ... Ο σαρκασμός κι η έμφυτη ειρωνεία μου (weapons of mass destruction)σε τρυπούν κι απ'τις πληγές σου βγαίνει οξύ! In the meantime, με χειροκροτούν αλλά δε με νοιάζει και τόσο - έτσι κι αλλιώς θα χαμογελούσα. Και στο κάτω κάτω, ποια είσαι συ κυρά μου που μπαίνεις με το έτσι θέλω στην κλίκα μας και λες μαλακίες? Άντε γαμήσου τώρα και βγες στους δρόμους μόνη σου.

Ρε μαλάκα, τα ίδια κύματα παλεύουμε. Και συ επιμένεις να σπρώχνεις όποιον πάει να πλησιάσει.

Το λένε και στο Lost (τη σειρά) όοολη την ώρα: Live Together Die Alone. Δε το παίζω χίπισσα ξαφνικά (μπιαξ). Απλώς μάλλον έχεις άλλο concept του together απ'ότι εγώ.

Ξέρεις πού είμαι. Άμα θες έλα.

2/24/2007 1:05 μ.μ.  
Blogger Lost said...

Μιζ Β: Η θέση σου στη ζωή μου και ο χρόνος που υπάρχεις σε αυτή δεν δικαιολογούν το μέσο και το ύφος που επέλεξες για να εκφραστείς. Ούτε το περιεχόμενο. Και αναρωτιέμαι. Δεν υπάρχουν ούτε χαμόγελα ούτε χειροκροτήματα αυτή τη στιγμή.

2/24/2007 1:37 μ.μ.  
Anonymous β said...

Αστείο αυτό όταν προέρχεται από κάποιον που αποκαλεί "κάποιον" χαζο-μουνόπανο.
Αστείο επίσης ότι υπέθεσα πως θα καταλάβαινες το ύφος του ποστ μου. Αλλά ξέρεις κάτι? Δε με νοιάζει. Γιατί δε μπήκες καν στον κόπο να αναλογιστείς ότι τη γκόμενα αυτή την ξέρεις (είναι φίλη σου, αν αυτό σου λέει κάτι) (που τώρα είναι προφανές ότι, ε ναι, πραγματικά, δε σου λέει τίποτα), και άρα, για κάτσε, μήπως εννοεί κάτι άλλο, μήπως. Μπα, άστο, είναι πιο φαν να το παίξουμε θύμα και φόρτσα τα μαχαίρια για ένα dance around the table.

Το μεγάλο μυστικό ξέρεις ποιό είναι? Έλα, γύρε να στο ψιθυρίσω. Ότι το λάθος είναι ολότελα δικό μου. Ναι! Που πίστεψα ότι κρυφά είχες λοξοκοιτάξει τη δική μου ετικέτα κι ανακαλύψει ότι κι αυτή made in china γράφει. Όπως και τόσων άλλων. Αλλά, μαλάκα, πόσο έξω θα έπεφτα! Ούτε καν πρόσεχεις ότι κάποιος είναι δίπλα σου, τις ετικέτες θα κοιτάς τώρα?

Δεν ξέρεις πού είμαι. Δεν έχεις ιδέα. Οπότε εντελώς άκυρο το προηγούμενο.

τέλος

2/25/2007 12:17 π.μ.  
Blogger Lost said...

Μιζ Β, βιάστηκες να σηκώσεις το ξένο γάντι. Άλλωστε αν αναφερόμουν σε σένα θα το έκανα με το επίσημο ψευδώνυμό σου, που είναι χαζοπούτανο. Και τώρα ας μιλήσουμε στο τηλέφωνο, γιατί ο ιντερνετικός διάλογος μεταξύ φίλων -έστω και παρεξηγημένων- είναι μια μαλακία και μισή.

2/25/2007 12:39 π.μ.  

Δημοσίευση σχολίου

Links to this post:

Δημιουργία Συνδέσμου

<< Home

eXTReMe Tracker